و بدان كه از قواى فعاله در عالم و آدم در شرع مطهر تعبير به ملائكه شده است و در خبر است كه مصلى به تنهايى هم نماز مى خواند ملائكه در خلف او نماز مى خوانند كه هر مصلى امام است و اين امامت و اقتداى ملائكه به دو را مراتب است و سر كريمه اياك نعبد و اياك نستعين از اين دقيقه معلوم مى گردد كه فوق مطلب استحسانى مسأله تبعض صفقه در بيان آنست كه شيخ بهائى در اول كشكول از فخر رازى نقل كرده است . در اين مقام شرح ما بر فصوص محمدى فصوص الحكم شيخ عارف محيى الدين عربى مطلوبست . يار با ما اگر از لطف مدارا نكند واى بر ما اگر از روزه بباليم و نماز و چون قواى فعاله در عالم و آدم ملائكه اند خواه از الوكه و خواه از مل‌ك و ملكه به معنى قدرت و سطوت در اين آيات كريمه تدبر شود . وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ( حجر 33 29 ) . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ ( تحريم 7 ) . إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ الى قوله سبحانه : قالَ يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ ( ص 76 72 ) و بيان روايت در عالين كه در كتب تفسير روايى آورده اند . تبصره : صاحب فتوحات مكيه در باب سيصد و هفدهم فتوحات